پنج شنبه, 29 فروردين 1398 - Thursday 18 April 2019

کورش محمدی روز یکشنبه در گفت و گو با خبرنگار ایرنا افزود: برای این منظور باید افکار عمومی را نسبت به استفاده مطلوب از اوقات فراغت حساس و زمینه مشارکت عمومی را فراهم کنیم.
وی واگذاری تصدی امور مربوط به اوقات فراغت به سازمان های مردم نهاد را مهمترین راهبرد برای پرکردن اوقات فراغت جوانان و استفاده بهینه از این اوقات بیان کرد و گفت: در بیشتر کشورهای جهان، سازمان های مردم نهاد، نقش مهمی در هم افزایی و افزایش مشارکت های عمومی دارند.
وی تصریح کرد: ولی در ایران توجه جدی به نقش سازمان های مردم نهاد در زمینه اوقات فراغت نشده است و این سازمان ها برای برنامه ریزی جهت اوقات فراغت توانمند نشده اند.
این آسیب شناس اجتماعی قائل بودن اوقات فراغت به برنامه و نه شخص، متولی واحد داشتن، گنجاندن موسیقی و برنامه های بانشاط را از راهکارهای رسیدن به اوقات فراغتی در خور جامعه دانست.
این محقق و پژوهشگر افزود: این در حالیست که موضوع مهم اوقات فراغت در کشور ما هنوز متولی خاصی ندارد و همیشه در فصل تابستان هر دستگاهی به زعم خود برای ارائه برنامه های مشابه وارد عمل می شود.
وی اظهار کرد: هر یک از دستگاه ها اعم از آموزش و پرورش، فرهنگ و ارشاد اسلامی ، بهزیستی، وزارت ورزش و جوانان، بسیج، کانون های مساجد و دیگر دستگاه ها بر مبنای سلیقه خود به ارائه برنامه با عنوان اوقات فراغت می پردازند که بسیاری از این فعالیت ها مشابه یکدیگر و موازی است. .
محمدی افزود: این در حالیست که برنامه ریزی برای اوقات فراغت نیازمند یک متولی مشخص است تا بتواند بر مبنای نظرات کارشناسی شده و نیاز سنجی های لازم، برنامه های دستگاه های مختلف را هماهنگ کند.
این آسیب شناس اجتماعی با بیان اینکه تعریف اوقات فراغت در متن زندگی گم شده است گفت: محدودیت زمانی برای انجام برنامه های اوقات فراغت آسیب زاست.
وی اظهار کرد: این زمان تسلط در تک تک لحظات زندگی وجود دارد ولی این باور و فرهنگ در زندگی و نگاه اجتماعی ما بویژه در خانواده ها نهادنیه نشده است.
وی اظهار کرد: ما باید به دنبال این باشیم که از مهارت ها در همه لحظه ها استفاده بهینه کنیم.
این محقق و پژوهشگر بیان اینکه بحث اوقات فراغت، به ابزاری برای خلاص شدن تبدیل شده و به بازیابی روانی نمی رسد، گفت: در موضوع اوقات فراغت سه مشکل نامشخص بودن گروه هدف، تعریف فراغت و همچنین منطقی نبودن انتظارات جامعه وجود دارد.
مدیر مرکز آسیب شناسی اجتماعی ایران ادامه داد: قبل از اینکه خانواده ها برنامه های اوقات فراغت را به شکل تحمیلی برای فرزندان خود اجرا کنند باید
هدف از اجرای برنامه های اوقات فراغت را بدانند و فرزندان نیز قبل از آغاز اجرای برنامه های اوقات فراغت باید مهارت های ارتباطی را بیاموزند.
محمدی افزود: از سوی دیگر انتظارات از وزارتی مانند وزارت ورزش و جوانان که 90 درصد برنامه های آن روی ورزش متمرکز است نابجاست زیرا این مطالبات از بالا به پایین، شکل بخشنامه و دستور العمل پیدا کرده است.
این محقق با بیان اینکه مطالبات در زمینه تدوین و اجرای برنامه های اوقات فراغت باید از پایین به بالا انجام شود، گفت: خانواده ها باید به وزارت ورزش و جوانان و دستگاههای متولی اوقات فراغت فشار بیاورند و مطالبات خود را بیان کنند.
وی یادآور شد: برای تدوین و اجرای برنامه های اوقات فراغت جوانان باید نیازسنجی اجتماعی و فرهنگی انجام و این مهم از سوی دستگاههای متولی و رسانه ها پیگیری شود.
این آسیب شناس اجتماعی با بیان اینکه اوقات فراغت با شادی و شادکامی ارتباط مستقیم دارد گفت: در زمینه اجرای برنامه های شاد و مولفه های آن، راهبرد و برنامه خاصی نداریم.
وی با اشاره به اینکه در نظام آموزشی کشور برای ایجاد نشاط و شادی دانش آموزان و دور شدن آنها از استرس کلاس های درس هیچ برنامه خاص وجود ندارد، تصریح کرد: پس از 9 ماه تحصیل نیز خانواده ها با ثبت نام فرزندان خود در برنامه های اوقات فراغت که در کلاس ها برگزار می شود، بار دیگر فرزندان خود را در چاردیواری قرار می دهند و فضای شور و نشاط را از آنها می گیرند.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

آخرین اخبار